Նարե Սուքիասյանի ուսումնական բլոգ

ա) x(x² + 9x + 8) = 0

-8, -1, 0

բ) x(x² — 2x + 10) = 0

0, 3

դ) x(4x² + 9 x + 2) = 0

0, -2 + √3, -2 — √3

զ) x²(x² + 3x + 4.5) = 0

0:

ա) x = -2

-2, -3

___

բ) x = 7

2, 7

գ) x = +- 5

Продолжить чтение «Հանրահաշիվ»

ա) P(-7) = 0

x = 1

ե) x³ (x — 5) + (x — 5) = 0

x = -1

զ) (x + 3)(x³ — 8) = 0

x = 2

ա) -5, 7

բ) -8

գ) 0

դ) 4, 3

ե) 5

զ) 0, 5

Продолжить чтение «Հանրահաշիվ»

1․Թվարկել էլեկտրական շղթայի հիմնական տարրերը

Հոսանքի աղբյուր

Սպառիչներ

Հաղորդալարեր

Միացնող/անջատող սարքեր

2․Ի՞նչպե՞ս են հաշվում լարումը հաջորդաբար միացված սպառիչներից կազմված տեղամասում

Հաջորդաբար միացված տեղամասի ընդհանուր լարումը ($U$) հավասար է առանձին սպառիչների վրա եղած լարումների (U1, U2, … Un) գումարին.

3․Ի՞նչպե՞ս են հաշվում հաջորդաբար միացված սպառիչներից կազմված տեղամասի դիմադրությունը։

Անուններ և հասկացություններ

• Ա. Բեկզադյան – ՀԽՍՀ արտաքին գործերի ժողկոմ, ով 1921 թ. հունիսին Այսրկովկասի հանրապետությունների սահմանների որոշման հանձնաժողովի նիստում առաջարկել է սահմանները որոշել ազգագրական սկզբունքով։ Նա նաև գլխավորել է հայկական պատվիրակությունը Մոսկվայի խորհրդաժողովի նախապատրաստական փուլում։
• Բ. Մդիվանի – Վրաստանի ներկայացուցիչը սահմանների որոշման հանձնաժողովում, ով մերժել է Բեկզադյանի՝ ազգագրական սկզբունքով սահմաններ որոշելու առաջարկը։
• Ինքնավար Սյունիք – 1920 թ. դեկտեմբերի 25-ին Տաթևի վանքում հրավիրված համազանգեզուրյան I համագումարի որոշմամբ Զանգեզուրի տարածքում հռչակված ինքնավար միավորը։
• Լեռնահայաստան – 1921 թ. ապրիլի 27-ին Տաթևի վանքում հրավիրված համազանգեզուրյան II համագումարում վերանվանված Ինքնավար Սյունիքը, որը հունիսի 1-ին վերանվանվեց Հայաստանի Հանրապետություն։
• Գ. Նժդեհ – Զանգեզուրի ինքնապաշտպանության առաջնորդ և սպարապետ։ Նրա գլխավորած պայքարի շնորհիվ Զանգեզուրը մնաց ՀԽՍՀ կազմում։ 1921 թ. հուլիսին կողմնակիցներով անցել է Պարսկաստան։
• Ս. Վրացյան – Լեռնահայաստանի (հետագայում վերանվանված Հայաստանի Հանրապետություն) վարչապետը։
• Ա. Մռավան – Լեռնային Ղարաբաղի արտակարգ կոմիսար (1921 թ.), իսկ ավելի ուշ՝ ՀԽՍՀ արտաքին գործերի ժողկոմ, ով Կարսի խորհրդաժողովում ներկայացնում էր հայկական կողմի պահանջները։
• Ս. Կասյան – ՀԽՍՀ ժողկոմխորհի նախագահ, ով 1921 թ. հունիսին հանդես է եկել Լեռնային Ղարաբաղը Հայաստանին պատկանելու մասին հայտարարությամբ։
• Ռ. Հորն – Բրիտանիայի ներկայացուցիչը Լոնդոնում, ով ռուսական պատվիրակությանը խնդրել էր հասնել թուրքերի կողմից հայերի օգտին որոշակի զիջումների։
• «Եղբայրության և բարեկամության» պայմանագիր – 1921 թ. մարտի 16-ին (փաստացի ստորագրված մարտի 18-ին) Մոսկվայում Խորհրդային Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև կնքված պայմանագիրը, որով որոշվեցին Հայաստանի նոր սահմանները։
• «Սրտագին և անկեղծ բարեկամության» պայմանագիր – Պայմանագրի նախագիծ, որի տրամաբանությունը (ինչպես և Բրեստ-Լիտովսկինը) պահպանվեց Մոսկվայի պայմանագրում։
• Ազգային ուխտ – Թուրքական պետական ծրագիր/փաստաթուղթ, որը ճանաչվեց Մոսկվայի պայմանագրով։
• Յ. Գանեցկի – Խորհրդային Ռուսաստանի ներկայացուցիչը 1921 թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբերին կայացած Կարսի խորհրդաժողովում։
• Ք. Կարաբեքիր – Թուրքական պատվիրակության ղեկավարը Կարսի խորհրդաժողովում, ով մերժեց հայկական կողմի բոլոր պահանջները։

Գաղափարներ

ա. տարածքային հարցերի կարգավորումը և նժդեհի պայքարը սահմանային հարցերը լուծվեցին հայաստանի համար ծանր կորուստներով՝ մոսկվայի և կարսի պայմանագրերով, ինչպես նաև կովկասյան բյուրոյի որոշումներով: թուրքիային անցան կարսն ու սուրմալուն, ադրբեջանին՝ նախիջևանն ու ղարաբաղը, իսկ ջավախքը մնաց վրաստանի կազմում: գարեգին նժդեհը սյունիքում կազմակերպեց զինված ինքնապաշտպանություն, հռչակեց «լեռնահայաստանը» և տևական պայքարի շնորհիվ կարողացավ զանգեզուրը պահել խորհրդային հայաստանի կազմում:

բ. կողմերի դիրքորոշումները և հիմնավորումները հայաստանը պահանջում էր կիրառել «ազգագրական սկզբունքը», քանի որ վիճելի տարածքներում բնակչության 70-90%-ը հայեր էին: վրաստանն ու ադրբեջանը մերժում էին այս սկզբունքը՝ օգտվելով հայաստանի թույլ դիրքերից և բոլշևիկների աջակցությունից: թուրքիան առաջնորդվում էր իր «ազգային ուխտով» և ուժի դիրքերից պարտադրում էր սեփական պայմանները:

գ. հեղափոխության տարածումը և զիջումները հայկական տարածքների հաշվին թուրքիային կատարված զիջումները նպատակ ունեին թուրքիային պահել խորհրդային ազդեցության տակ և տարածել հեղափոխությունն արևելքում: սակայն այս քաղաքականությունը չարդարացրեց իրեն, քանի որ հեղափոխությունը չհաղթանակեց, իսկ հայաստանը կրեց ծանր և անդառնալի տարածքային կորուստներ: բոլշևիկները փաստացի զոհաբերեցին հայկական շահերը հանուն անորոշ գաղափարական նպատակների:

քննադատական մտածողություն

1. ճանաչի՛ր ազդեցությունը 1920-1930-ականների որոշումները սահմանափակեցին Հայաստանի տարածքը և ստեղծեցին այն սահմանները, որոնցով երկիրը գոյություն ունի մինչ օրս: Այդ տարիներին ձևավորված սահմանային վիճելի հարցերը դարձան արտաքին քաղաքականության հիմնական խնդիրները: Սա ստիպեց հետագա տասնամյակների ընթացքում մշտապես կենտրոնանալ կորցրած տարածքների և անվտանգության հարցերի վրա:

2. ընդհանրացո՛ւ Հողային զիջումները հիմնականում կատարվեցին այն պատճառով, որ խորհրդային ղեկավարությունը փորձում էր լեզու գտնել Թուրքիայի հետ: Հարևան հանրապետությունները՝ Վրաստանն ու Ադրբեջանը, մերժում էին սահմանները ժողովրդի ազգությամբ որոշելու տարբերակը, քանի որ դա ձեռնտու չէր իրենց: Հայաստանի ղեկավարների թույլ դիրքերը և Ռուսաստանի քաղաքական շահերը հանգեցրին նրան, որ հայկական հողերը բաժանվեցին հարևանների միջև:

3. գնահատի՛ր Խորհրդային Ռուսաստանը այս հարցում հանդես եկավ որպես որոշող կողմ, որը հաճախ անտեսում էր հայերի շահերը՝ հանուն թուրքերի հետ լավ հարաբերությունների: Գարեգին Նժդեհի պայքարը վճռորոշ էր, քանի որ այն ստիպեց բոլշևիկներին հաշվի նստել տեղի բնակչության հետ: Հենց այդ զինված դիմադրության արդյունքում էր, որ Զանգեզուրը չանցավ Ադրբեջանին և մնաց Հայաստանի կազմում:

221,

cos a = 2.5/20

x/20 — x = 20/5

5x = 400 — 20x

x = 16

20 — x = 4

c2 = 25 + 16 — 2 x 5 x 4 x 2.5/20

c2 = 36

c = 6

228.

d = √22

Продолжить чтение «Երկրաչափություն»

276․

P(x) = b

(x — a)

P(a) = b

279․

ա) 13, Ոչ

բ) 1, Ոչ

գ) 0, Այո

դ) 2078, Ոչ

ե) 0 , Այո

Продолжить чтение «Հանրահաշիվ»

Խաչբառը ստեղծել են՝ Կարոլինա Եսայանը և Նարե Սուքիասյանը:

Գենետիկայի հիմնական հասկացությունները, ժառանգականություն և փոփոխականություն Էջ՝50-51։

1․Նկարագրել ին՞չ է գենոտիպը, ֆենոտիպը, դոմինատ և ռեցեսիվ գեները,բերել  օրինակներ։

Գենոտիպ – օրգանիզմի բոլոր գեներն են, որոնք նա ստացել է ծնողներից։
Օրինակ՝ մազի գույնի գենը։

Ֆենոտիպ – այն հատկանիշներն են, որոնք մենք տեսնում ենք։
Օրինակ՝ մուգ մազեր, բարձր հասակ։

Դոմինանտ գեն – գեն, որը միշտ երևում է։
Օրինակ՝ շագանակագույն աչքեր։

Ռեցեսիվ գեն – գեն, որը երևում է միայն հատուկ դեպքում։
Օրինակ՝ կապույտ աչքեր։

2․Նկարագրել ժառանգականության և փոփոխականության դերը օրգանիզմների զարգացման պրոցեսում և էվոլյուցիայում։

Ժառանգականությունը ապահովում է, որ օրգանիզմները իրենց հատկանիշները փոխանցեն սերունդներին։ Դրա շնորհիվ պահպանվում են տեսակների հիմնական հատկությունները, և սերունդները նման են իրենց ծնողներին։

Փոփոխականությունը թույլ է տալիս, որ օրգանիզմները տարբեր լինեն միմյանցից։ Այն առաջանում է գեների փոփոխությունների և միջավայրի ազդեցության պատճառով։ Փոփոխականությունը օգնում է օրգանիզմներին հարմարվել շրջակա միջավայրին։

Ժառանգականության և փոփոխականության համատեղ ազդեցությամբ է տեղի ունենում էվոլյուցիան, քանի որ ավելի հարմար հատկանիշներ ունեցող օրգանիզմները հեշտությամբ գոյատևում և բազմանում են։

Երկար տարիների ընթացքում Հայաստանը կառավարվել է բազմաթիվ տերությունների կողմից, այդ պատճառով ճնշման տակ է եղել մշակույթը և ազգային ինքնաճանաչումը: Այդ ամբողջ ճնշման պատճառով դժվար էր մտածել ազատագրական պայքարի մասին: Երբ մարդկանց հիմնական նպատակը գոյատևելն էր, փոփոխությունների մասին մտածելու ժամանակ չի մնում:

Չնայած նրան, որ որոշ գաղափարներ չեն իրագործվում առաջ քաշելուն զուգընթաց սակայն << գործն է անմահ լավ իմացեք >> ինչպես ասել է Թումանյանը: Մարդը կարող է մի հիանալի գաղափար առաջ քաշել, սակայն այն չիրագործվի ինչ-ինչ պատճառներով, բայց նույնիսկ իր մահից հետո իր գաղափարը շարունակում է ապրել և գուցե օրերից մի օր այն իրագործվելու հնարավորություն ստեղծվի: Հիանալի օրինակ է Մադրասի խմբակը, որը գործում էր 18-րդ դարի երկրորդ կեսերին: Նրանք առաջ քաշեցին հայկական ազգային ինքնաճանաչման և ազգային ազատագրական պայքարի գաղափարը, սակայն երբեք չհաջողեցին այդ նպատակների իրագործման հարցում: Մեկ այլ օրինակ է Մուրացանի «Առաքյալ» ստեղծագործության հերոս Կամսարյանը, ով ապրելով քաղաքում ցանկանում էր բարելավել գյուղական կյանքը, զարգացնել կրթությունը և այլն: Սակայն գնալով գյուղ և տեսնելով այնտեղի իրականությունը նա հասկացավ, որ անզոր է այս իրավիճակում:

Այդ գաղափարները միգուցե չիրագործվեցին այդ ժամանակ, սակայն նրանք կարող են իրագործվել ապագայում: Այստեղ պարտավոր եմ նշել, որ ի տարբերություն Կամսարյանի, ով պարզապես հանձնվեց, Մադրասի խմբակը տեսնելով իրավիճակի անհուսությունը միևնույն է շարունակում էր պայքարել իրենց նպատակների համար, և այդ ջանքերը ապարդյուն չէին: Հետագայում այդ գաղափարները հիմք դարձան հայկական ազատագրական պայքարի համար:

Այսպիսով, ամեն գաղափար ունի իր ժամանակը և գործը, որը ներդրվել է այդ գաղափարը զարգացնելու մեջ երբեք չի կորչի: Հիշեք գործն է անմահ: