Պարույր Սևակը հայտնի հայ բանաստեղծ է և գրող։ Նա իր ստեղծագործություններում շատ է խոսել հայրենիքի և սիրո մասին։ Բացի գրելուց, նա նաև ակտիվ մասնակցել է հասարակական կյանքին և իր ելույթներով փորձել է արթնացնել մարդկանց մտածելակերպը։
Սա Պարույր Սևակի ելույթն է, որը տեղի է ունեցել 1966 թվականին։ Թեև սա ավելի շատ ելույթ է, քան հոդված, բայց այնտեղ բարձրացված հարցերը շատ կարևոր են։ Հիմնական թեման այն է, թե ինչպես է անտեղի հպարտությունը խանգարում ազգին առաջ գնալ։
Այս թեման այսօր էլ շատ կարևոր է։ Մարդիկ հաճախ սիրում են պարծենալ նրանով, ինչ արել են մեր նախնիները հազար տարի առաջ, բայց իրենք այսօր ոչինչ չեն անում։ Սևակն ասում է, որ միայն անցյալով ապրելը մեզ ոչ մի տեղ չի հասցնի։
Հեղինակը օգտագործում է հայտնի պատմական անուններ, ինչպիսիք են Մովսես Խորենացին կամ Նարեկացին, որպեսզի ցույց տա մեր մշակույթի ուժը։ Նա բերում է նաև Անգլիայից ավազ բերելու օրինակը, որը շատ պարզ ձևով բացատրում է իր միտքը. նույնիսկ եթե շատ ավազ ունես, երբեմն պետք է դրսից նոր բան բերես, որպեսզի կարողանաս ամուր շենք կառուցել։
Սևակը խոսում է մի քանի բանի մասին. որ պետք չէ լինել դատարկախոս և պարծենկոտ, որ պետք է թարգմանել օտար լավ գրողներին և սովորել նրանցից, ու պետք է թույլ տալ երիտասարդ գրողներին նոր ձևով ստեղծագործել։ Այս բոլոր մտքերը իրար հետ կապված են և տանում են դեպի մեկ եզրակացության՝ ազգը պետք է զարգանա ու քայլի ժամանակին համահունչ։
Իմ կարծիքով՝ թեման լիովին բացահայտված է։ Հեղինակը չի փորձում մեզ խաբել թվերով, այլ խոսում է մարդկանց հոգեբանության մասին։ Նա ցույց է տալիս մեր սխալները և հուշում, թե ինչպես պետք է փոխվենք։
Ինձ համար ամենակարևոր միտքն այն է, որ պետք չէ լինել «փուչ հայրենասեր»։ Իրական հայրենասիրությունը ոչ թե անընդհատ գոռալն է, թե մենք առաջինն ենք եղել ամեն ինչում, այլ այսօր լավ գործ անելը, որպեսզի աշխարհը մեզ հարգի։ Սևակն ասում է, որ մենք իրավունք չունենք ուշանալու պատմության գնացքից։
Everyone would like it if their favorite occupation was their specialty, and sometimes, that is the case. However, this is not the truth for many people; many end up in jobs they don’t like.
For me, it is a difficult question to answer because I don’t have just one favorite occupation. It can vary from time to time. Right now, my favorite occupation is animation; it is the only thing I spend time on, except for my homework. At the same time, I want to get into astrophysics. I am not occupied with it right now, but I still love it from the heart.
A specialty is something you choose once and continue in that direction, but an occupation is something that can change. It can be changed by a friend suggesting a new hobby or by finding out something new and exciting. You can stop liking things you liked as a kid, or find new things that you hated then but are your occupations now.
So, I would not necessarily want my current favorite occupation to be my specialty. That doesn’t mean I wouldn’t like it to be a specialty in the future, or one of my specialties. There is no way a person can be a specialist in only one field—that is boring. Perhaps my current occupation will become my second job, but not every occupation can become a specialty.
Ի՞նչ է «ժողովրդի թշնամին»։ Ստալինյան բռնությունների ժամանակ այս պիտակը տրվում էր այն մարդկանց, ովքեր մեղադրվում էին պետական գաղափարախոսությանը դեմ լինելու մեջ։ Նրանց նկատմամբ կիրառվում էին խիստ պատժամիջոցներ՝ աքսոր, բանտարկություն կամ գնդակահարություն։
Որո՞նք էին ստալինյան և քաղաքական բռնաճնշումները։ Դրանք պետության կողմից իրականացվող զանգվածային ձերբակալություններն ու աքսորներն էին (օրինակ՝ 1949 թ. 13 հազար մարդու աքսորը Հայաստանից), որոնց նպատակն էր լռեցնել այլախոհներին։
Ի՞նչ է անհատի պաշտամունքը։ Դա Իոսիֆ Ստալինի անձի չափազանցված մեծարումն էր, որի քննադատությունը սկսվեց միայն նրա մահից հետո՝ 1953 թվականին։
Ի՞նչ են վախի մթնոլորտը և մատնությունը։ Ստալինյան շրջանում մարդիկ չէին վստահում միմյանց և վախենում էին սեփական կարծիքն արտահայտել նույնիսկ տանը, քանի որ հարևանները կամ ծանոթները կարող էին մատնագիր գրել նրանց դեմ։
Որո՞նք էին «սովի տարիները»։ 1940-ական թվականներին Հայաստանում սննդի և հատկապես հացի ծայրահեղ անբավարարություն էր, ինչը հանգեցրեց սովի և անգամ մահվան դեպքերի։
RADIO FM MESSAGE BOARDS AUTHOR 1 Malcolm 2 Maria 3 3 Darren MESSAGE Hi I think you should talk to your girlfriend, not your friend. She might like the way your friend treats her. Perhaps that’s why he does it. Why don’t you tell her to ask him to stop? Malcolm Dear If I were you, I wouldn’t say anything to your friend. I think you should lock your clothes in a cupboard. She’ll soon get the message, and that way you’ll stay friends. Maria Hi You shouldn’t be so sensitive. It’s not really a problem, it just shows your friend thinks you have good taste. And don’t argue with your friend. Women aren’t worth it. Darren AUTHOR Silvia 4
Նարե Սուքիասյանի ուսումնական բլոգ 