Պեդանտի անուն հանած Պետրոս Կամսարյանը, ի զարմանս բոլորի, ուսանողական հավաքույթում հայտարարում է, թե ավարտական քննություններից հետո մտադիր է հեռանալ գյուղ և նվիրվել լուսավորական գործունեությանը` հատկացնելով այդ նպատակին նաև հարուստ ծնողներից իրեն հասանելիք ժառանգությունը: Այն կարծիքին է, թե գյուղացու ծանր դրության պատճառը նրա տգիտությունն ու խավարամտությունն է: Գյուղացիները կարող են ազատվել կյանքի դառնություններից և հասնել երջանիկ դրության, եթե «խելոք գլուխները մտածեն նրանց մասին և կարող ձեռքերն աջակցեն նրանց աշխատության»: Ինքը ունի կարող ձեռքեր և խելոք գլուխ, ուրեմն պետք է գնա գյուղ գործելու:
Մոսկվայից հայրենիք վերադառնալու ճանապարհին Կամասարյանը կազմում է իր գործունեության ծրագիրը: Այն բաղկացած է հետևյալ կետերից. գյուղական հասարակության իրավունքների պաշտպանություն, լուսավորության գործի հիմնադրություն և գյուղացու տնտեսական դրության բարվոքում: Հերոսը այնքան է տարվում իր ծրագրով, որ իրեն համեմատում է առաքյալի հետ:
Продолжить чтение «Առաքյալը»
Նարե Սուքիասյանի ուսումնական բլոգ 