Месяц: Август 2024

Այս ամառ ես կարդացել եմ Ագաթա Քրիստիի <<Անվեջանալի գիշեր>> ստեղծագործությունը։Այն շատ խորհրդավոր և իմաստալից գրիք է, անկեղծ ասած՝ սա առաջին գիրքն է , որը ես կուզենայի կրկին ընթերցել։

Այս ստեղծագործությունը տարբերվում է Ագաթա Քրիստիի մյուս ստեղծագործություններիից․սովորաբար Ագաթա Քրիստիի գրքերում ուշադրության կենտրոնում լինում է խուզարկուն, որը ինչ-որ հանցագործություն է հետաքննում, բայց այս դեպքում ամեն ինչ այլ էր։Այս անգամ գիրքը պատմվում էր մի հասարակ, ոչ, կարծես թե հասարակ երիտասարդի տեսանկյունից, որը բացում է խաղաքարտերը միայն գրքի վերջում։

Ինչպես արդեն ասացի, գիրքը շատ իմաստալից էր, գաղափարները բազմազան, բայց իմ կարծիքով ստեղծագործության ասելիքն այն էր ,որ մարդ կարող է երջանիկ լինել կյանքում ընդամենը մեկ անգամ ,մարդ պետք է հասկանա, որ դա է իր երջանկությունը և գնահատի այն ,իսկ եթե չհասկանա և ագահաորեն ձգտի ավելիին, մեկընդմիշտ կկորցնի իր երջանկությունը։

Գրքում շատ կերպարներ կային, որոնց կարելի էր անդրադառնալ ,բայց ես կառանձնացնեմ երեքին։

Առաջինը կուզենայի խոսել Մայքի՝ գլխավոր հերոսի մասին ,որը ուներ խորհրդավոր նախապատմություն և ,որը փնտրում էր ինքն իրեն՝անընդհատ փոխելով աշխատանքները։Նա մոլորվեց իր փնտրտուքների մեջ և վերջում խելագարվեց։

Երկրորդը Էլլին է, միամիտ, բայց խելացի աղջիկ ,որը հոգնել էր իր հարուստ կյանքի սահամանափակումներից և ուզում էր ամեն գնով դուրս պրծնել այդ ամենից։Նրան մանկուց թույլ էրն տվել շփվել միայն հարուստ մարդկանց հետ, նա չի ունեցել ընկերներ ,ուստի չէր տարբերում լավ մարդկանց վատերից,նրա վստահությանը արժանանալը շատ հեշտ էր և նրան հեշտ էր կառավարել։Այդ ամենից օգտվում էր նրա միակ ,ինչպես ինքն էր կարծում, ընկերուհին,բայց այս կերպարին չեմ անրադառնա։

Երրորդը Սենթոնիքսն է՝ հանճարեղ ճարտարապետ ,որը լինելով անբուժելի հիվանդ ,միևնույն է շարունակում էր կառուցել տներ։Նրա կառուցած տները յուրահատուկ էին ամեն մարդու համար։Նա կարողանում էր ճանաչել մարդկանց , Սենթոնիքի այդ ունակությունը վախեցնում էր Մայքին։

Այս գիրքը ինձ գրավեց իր յուրահատկությամբ՝ այն նման չէր ոչ մի ուրիշ ինձ հայտնի ստողծագործությանը։Ես այս գիրքը կլանված էի կարդում և ավարտեցի երեք օրում, բայց ի տարբերություն այլ ստեղծագործությունների, ես կարդում էր ոչ թե նրա համար, որպեսզի իմանամ, թե ի՞նչ է լինելու վերջում, այլ պարզապես հաճույք էի ստանում ընթերցելիս։

Ազգանունը այն է ,ինչի հետ մենք գործ ենք ունենում գրեթե ամեն օր։Ազգանունները մեր կյանքի անբաժան մասնիկն են և այսօր ես կպարզեմ թե ինչ կարող է պատմել ազգանունը։

Ազգանվան ձևավորումն ու զարգացումը սերտորեն կապված են արտադրական հարաբերությունների զարգացման հետ։ Հին և միջին դարերում ազգանուն կրում էին ազնվական ընտանիքևերը՝ Մամիկոնյաններ, Արծրունիներ, Մեդիչիներ, Ռյուրիկովիչներ և այլն։

Միջնադարյան Հայաստանում նշանավոր ընտանիքները հիշատակելիս՝ նրանց ընդհանուր ճանաչում գտած ազգանվանն ավելացվում էր «ազգ», երբեմն՝ «տուն» բառերը՝ «ազգն Մամիկոնյաց», «ազգն Ռշտունյաց», «Տունն Արծրունյաց» և այլն։

Երբեմն մարդկանց անվանը կցվում էր նրանց ծննդյան կամ հիմնական գործունեության վայրի անունը, որը և ազգանվան դեր էր կատարում (Մովսես Խորենացի, Գրիգոր Նարեկացի, երսես Լամբրոնացի)։

Հայերն ունեն այս կամ այն ազգակից խմբին պատկանելը մատնանշող «ունի» ուրարտական վերջածանցը, որը հնում բնորոշ էր նախարարական տոհմերին (Ամատունի, Բագրատունի, Ռշտունի, Արծրունի ևն)։ Զանգեզուրի ազգագրական շրջանին հատուկ են «ենց», «ունց», «ոնց» և «անց» վերջածանցները։ Ամենատարածված վերջածաևցը «յան»–ն է, որը պատմական աղբյուրներում հիշատակվում է 5-րդ դարից և լայնորեն տարածվել է 19-րդ դարից։ Ազգանունն առաջանում է նաև զբաղմունքի կամ մասնագիտության անվանումից (օրինակ՝ Դարբինյան, Ոսկերչյան, Ժամագործյան)։ Կան մականունից կամ տեղանունից առաջացած ազգանուններ (Կարճիկյան, Չոլախյան, Բայբուրթյան, Երևանցյան)։ Հայկական ազգանունները երբեմն կազմվում են գործունեությամբ աչքի ընկած կնոջ անունից (Մանանդյան, Շուշանյան)։

Գրաբարում հայերեն ազգանունների կազմության մեջ օգտագործվող վերջածանցներն անվանվում են ազգական կամ տոհմական ածանցակերտ մասնիկներ։ Դրանք են՝ ացի, երի, եան, եանց

Ազգանունների հայկականացում, հայկական ազգանվան ընդունման ակտ։ Առ այսօր հայերի ազգանունների զգալի մասը ծագում են թուրքական, հրեական, պարսկական կամ արաբական բառարմատներից, սակայն պատմության ընթացքում եղել են դեպքեր, երբ մասնավոր անձինք սեփական նախաձեռնությամբ հայկականացրել ազգանունները (ի տարբերություն, օրինակ, Իսրայելի, որտեղ գործում է ազգանունների եբրայականացման պետական ծրագիր)

Պատմաբան Անժելա Տերյանի վկայությամբ, հայերի մոտ տարածված են ոչ հայկական ծագմամբ՝ ամիրա, բեկ, ռաշիդ, հասան, ջավադ, խան, սուլթան, փաշա ինչպես նաև չոփուռ (ծաղկատար), թոփալ (կաղ), չոլախ (կռնատ) և այլ արմատներով ազգանունները։ Տարածված թուրքածին ազգանունների թվում են. Ալավերդյան, Աղաբաբյան, Բաբուխանյան, և այլն։ Բազմաթիվ ազգանուններ կրում են նաև արհամարհական կամ վիրավորական նշանակություն՝ Էլօղլյան (օտարի տղա), Ղասաբօղլյան (մսագործի որդի), Ղուլյան ու Ղուլանյան (ստրուկ, ծառա), Եորդակյան (բադ) և այլ

Ազգանունների հայկականացման ջատագովներից Անահիտ Տերյանի վկայությամբ, ժամանակին հայ անվանի գործիչներին, «որոնք, բարձր գնահատելով հայ մարդու համար հայեցի անուն-ազգանուն ունենալու կարևորությունն ու խորհուրդը», սեփական օրինակով են հայկականացրել իրենց անուն-ազգանունը. Արամ Մանուկյանն է հրաժարվել իր նախկին Սերգեյ Հովհաննիսյան անուն-ազգանունից, Հովհաննես Քաջազնունին` Իգիթխանյանից, հայ մեծահարուստ Գալուստ Գյուլբենկյանը հաճախ հանդես է եկել Վարդ Պատրիկ անունով, և այլն։

Ըստ պատմաբան Բաբկեն Հարությունյանի և քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանի համահեղինակությամբ հրատարակված հոդվածի, խորհրդային տարիներին Հայաստանում ընթացած մշակույթի «ազգայնացման» գործընթացը անդրադարձել է նաև հայկական անձնանուններին՝ հայ գրականությունից վերականգնվում էին արդեն մոռացված հայ անձնանունները, սակայն ազգանուններին շրջանակներում այդ գործընթաց անձանունների նման լայն մասշտաբներում տեղի չունեցավ, որի պատճառով հայերը առ այսօր շարունակում են կրել բազմաթիվ թյուրքական և թյուրքերենի միջոցով ներթափանցված՝ արաբական և պարսկական ծագումով ազգանուններ (Բալայան, Բաբայան, Ալլահվերդյան և այլն)։

Շնչառական համակարգը քթի միջոցով օդը տեղափոխում է կոկորդ, շնչափող և բրոնխներ, որտեղ տեղի է ունենում փոխանակում: Ածխածնի երկօքսիդը վերածվում է թթվածնի, այն կոչվում է պարզ, այն բացվում է դեպի դուրս հոսքի վրա: Այն կոչվում էր ծածկված թարթիչներով, լորձաթաղանթով և արյան մազանոթներով։ Օդը զտվում է թարթիչներով, այլ ոչ թե լորձաթաղանթով և տաքանում է մազանոթներով: Օդը մտնում է կոկորդը և այո Օդը բաց է թողնվում: ժամանակի քվոտա կոկորդ. Էպիգլոտտը բաղկացած է էպիգլոտտի հյուսվածքից։ Այն գտնվում է կոկորդի դիմաց և կուլ տալու ժամանակ կանխում է սննդի մուտքը շնչուղիներ: Հպարտորեն պարունակում է ձայնալարեր: Շնչափողը կապվելու է Ultron Khan քարտով ծառով: Ես ինձ շրջապատում եմ աճող օղակներով, որոնք պաշտպանում են շնչափողը վնասից: Թոքերը ծակոտկեն հյուսվածք են կանոններով և մազանոթներով։ Այո, այստեղ տեղի է ունենում թոքերի ընդլայնումը և կծկումը: Կրող բրոնխները բաժանված են փոքր ճյուղերի գոտիների, որոնք կոչվում են բրոնխիոլներ: և յուրաքանչյուր բրոնխիոլի վերջում կան լերնա պարկերի լճեր Ալվեոլային պարկերը շրջապատված են արյան մազանոթներով և պարունակում են միլիոնավոր մեկ ալվեոլային բջիջներ, որտեղ տեղի է ունենում գազի փոխանակում: Օդից թթվածինը քթի միջոցով ներթափանցում է կոկորդ, այնուհետև գարտան և ալվեոլի դրոնխիա: Գումարած թթվածինը օդից մտնում է մազանոթներ, երբ դուրս է գալիս մազանոթներից և հեռացնում այս գործընթացը և կոչվում է շնչառություն:

Этим летом я не уезжала никуда, но провела время очень интересно. Я исследовала окрестности своего города, гуляла в парке. Мне удалось попробовать новые увлекательные хобби, такие как рисование и кулинария.

Я также много читала книги и смотрела интересные фильмы. Это лето дало мне возможность хорошо провести время, открыть для себя новые увлечения и насладиться отдыхом.